Water voor kenia

 Iedere 20 seconden sterft er een kind door vuil drinkwater .!

 

Willem van der Linde helpt waar hij kan, zijn motto ´´Met een tientje kan je iemand al blij  maken´´

    << Homepage
   
Website Translator

 

Advertenties

 Komt hier u banner te staan >> Info

Advertenties

  Advertenties

Komt hier u banner te staan >> info

Komt hier u banner te staan >> Info
 
>> Geschiedenis 2

Waterman in Kenia aangekomen

Willem van der Linde doet bericht van zijn avontuur (Hallo)
Willem van der Linde is inmiddels een bekende bij de lezers van deze krant. Niet alleen omdat hij al twintig jaar aan de Costa Blanca woont, maar ook omdat hij al meerdere keren in artikelen heeft gestaan over zijn project om waterputten te slaan in Kenia. Hij houdt ons nu op de hoogte van de vorderingen vanuit het dorpje Gongoni Vileg. Vorige week woensdag kwam Van der Linde aan in het Afrikaanse land. Naar eigen zeggen had Van der Linde een goede vlucht, geen vertragingen of verloren bagage: ‘Er was niets bijzonders’, vertelt hij opgelucht. ‘Ik ben vertrokken vanuit Amsterdam. Daar vandaan vlogen we eerst naar Frankfurt om een overstap te maken naar Mombassa. Elija heeft mij opgehaald van het vliegveld en naar de Travellers Club gebracht [een ontmoetingsplek voor reizigers].’ Niets zonder verrassingen Bij de Travellers Club kon Willem gratis van het internet gebruik maken, nadat hij de manager had overgehaald om hem een handje te helpen en te beloven dat hij hem ook in de krant zou vernoemen (bij deze!). Daar kon Willem ook even een uurtje slapen voordat hij weer op pad ging om de aannemer te zoeken die het boren van de put op zich zou nemen. ‘Ik had een contract van 200.000 shilling (tweeduizend euro) met hem gesloten, maar zoals ik al verwachtte, werd het wat meer dan gewoon tien minuten praten. Hij begon met veel zuchten en steunen te klagen over hoe moeilijk het zou zijn en kwam vervolgens met de nieuwe prijs van 3.200 euro aan. Dat was een nogal niet-Afrikaanse manier van doen waardoor Elija, mijn steun en toeverlaat voor deze weken, boos wegliep en zei: “Willem, dit doen we niet zo. Zo behandel je geen mensen!” Hij keerde direct terug naar Mombassa en ik maakte een nieuwe afspraak met de aannemer voor het geval er nog iets uit zou komen.’ De volgende dag struinde Willem de hele ochtend diverse boorbedrijven af om prijzen te vergelijken. ‘Eén bedrijf zat ergens in een duistere buurt’, vertelt Willem. ‘ik moest in het midden tussen Elija en de chauffeur gaan zitten anders vonden zij het te link. Uiteindelijk kwamen we bij een raar kantoor aan. Ik vertrouwde de man die ons ontving absoluut niet dus we gingen gelijk op naar de tweede mogelijkheid. We hadden daarvoor in een restaurant afgesproken met twee ondernemers. Mijn eerste indruk was dat het open Kenianen waren die weten waar het over gaat. Ze gaven ons alleen wel een prijs die wij iets te hoog vonden dus we spraken af dat we eerst onderling zouden overleggen om ze ‘s middags terug te bellen. Die middag spraken ze met Elija en na een paar rondes handjeklap was de deal rond. We begonnen de volgende dag (vorige week vrijdag) gelijk met boren!’ Die vrijdag moest er dus eerst weer geld gewisseld worden. Daar zorgde Elija voor, omdat het dan betrouwbaarder zou gebeuren. Willem vertelt dat de transactie zich achter in een auto, op een stil plekje afspeelde: ‘Buiten de bank om krijg je meer voor je euro’, weet de ervaren reiziger. Vervolgens ging de groep op pad met al het benodigde materiaal in een vrachtauto ‘Het eerste stuk weg was mooi, maar de volgende tien kilometer was van het “plaatselijke type”’, grapt Willem. De reis verliep echter goed. Een maal in Gongoni Vileg aangekomen, moest de stok worden opgezocht die de plaats aangeeft waar geboord zal worden. ‘Het hele dorp kwam kijken’, beschrijft Willem. ‘Voor hun is het net een film en er wonen kinderen die nog nooit van hun leven een blanke hebben gezien of een auto. Dat maakt het een hele bijzondere ervaring. We hebben diezelfde dag nog alles opgebouwd en begonnen gelijk met het boren. Ik vind het een wonder dat we na drie dagen al aan het werk konden, maar ik moet nog niet te vroeg juichen, 


Je weet maar nooit
 

Willem van der Linde doet bericht van zijn avontuur


ALTEA. Willem van der Linde is inmiddels al ruimschoots aan het werk geslagen in Kenia waar hij een project heeft lopen om waterputten te slaan. Hij houdt ons op de hoogte van de vorderingen vanuit het dorpje Gongoni Vileg. Vorige week reikte de berichtgeving van Willem tot de eerste dag waarop begonnen werd met het graven van de put in Gongoni Vileg. De volgende dag had hij een afspraak om een voetbaltoernooi te organiseren. ‘We gaan proberen om een wedstrijd met zes teams te houden’, vertelt Willem. ‘We zijn vorige week vrijdag Mombassa ingegaan om de prijzen van bekers te bekijken. Toen we zagen dat die prijzen nogal hoog waren, hebben we het idee aangepast. Nu is de eerste prijs een geit, vijftig kilo rijst en de wedstrijdbal. Om niemand buiten de boot te laten vallen, krijgt elk team als verrassing een geit dus moest ik samen met Elija, mijn steun en toeverlaat hier in Kenia, geiten gaan kopen. Ik heb als echte Rotterdammer natuurlijk niet bepaald veel verstand van geiten, maar het zal wel lukken.’ 
Rustdag
Zondag was er eindelijk even rust in de tent en kon Willem van wat wel verdiende vrije tijd genieten. ‘Ik heb heel lui rondgehangen bij het hotel, wat gesport en gezwommen en een praatje gemaakt op het strand. Dat strand is op zondag open voor de bevolking van Mombassa. Dat houdt in dat zij normaalgesproken dus niet op het strand mogen komen om de toeristen met rust te laten, anders worden ze gek van het vragen om hulp.’ Maandag vertrok Willem naar Junju, een gehucht waar ongeveer veertig mensen wonen. ‘De waterpomp die we daar gaan plaatsen, kan ongeveer duizend mensen van water voorzien. We kregen tijdens de werkzaamheden met een kapotte boorkop te maken dus we moesten wachten tot er een nieuwe werd gebracht. Tijdens het wachten spraken we met de dorpsbewoners over voetbal en politiek terwijl ze palmwijn dronken dat ze direct uit de boom aftapten.’ De geiten werden gekocht en kregen met rode verf de initialen MW, voor Mister William. Morgen brengt de veehouder de dieren naar het veld waar de wedstrijd gespeeld zal worden. ‘Nadat de deal rond was, gingen we door naar het bedrijf dat de spullen voor het ziekenhuisje in Junju verkoopt. Gelukkig hadden ze daar alles dat we nodig hadden. Die middag gingen we ook naar het dorp Mtwapa. Daar heeft een Nederlander, meneer Douwe, een waterfabriekje opgezet. Elija kon zijn ogen niet geloven toen hij tijdens de rondleiding zag dat alles zo keurig en schoon was. Het water van Douwe is heel goedkoop. Normaalgesproken kost een liter fleswater ongeveer tachtig eurocent en bij Douwe maar drie. Je neemt gewoon je eigen flessen mee en vult die daar. Woensdag regende het en ontving Willem ook slecht nieuws: de motor van de boormachine is kapot. ‘Als ik dan zo denk waar wij in Europa allemaal over klagen... hier wordt overal om gelachen.’ De volgende dag werd er water gevonden en viel de spanning er een beetje af. ‘Nu moeten we gaan slepen met cement, zand, grind, ijzer en ook de pomp zelf dus dat wordt weer wat met die wegen en regen, maar we gaan door!
 

Willem en Flora van der Linde sluiten water project Kenia af

 

‘Wat voor ons al deze projecten gemeen hebben, is dat wij de mensen hebben zien lachen en dankbaar zien zijn. Ook wij hebben een tevreden gevoel en danken nogmaals eenieder die vertrouwen in ons had en ons gesponsord heeft.’ Met deze woorden sloten Willem en Flora van der Linde uit ALTEA hun water project in Kenia af. ‘We hebben hebben alle spulletjes bij het weeshuis afgegeven en een afspraak gemaakt met twee Nederlanders die de leiding hebben, een stel van rond de 35 jaar. Ze vertelden ons over de problemen die men in Kenia heeft met verblijfsvergunningen. Daar doen ze erg moeilijk over. Dat begrijp ik niet. Ik zou denken: als je komt helpen - en dat is zeker nodig - dan zou ik als land wat soepeler zijn,’ vervolgt Willem. ‘Zij vertelden ons ook dat er hier weeshuizen zijn die kinderen uitbuiten voor seks. Wat doen we hier eigenlijk? Scholen die door de stichting SOS worden gesteund, daar kan iedereen tegen betaling naartoe. Dat is niet de bedoeling, want ook wezen moeten onderricht krijgen. Soms worden we aangehouden met de auto. Men zegt dat wij te hard hebben gereden.

Zo op het blote oog gecontroleerd: knap hoor! Als je er dan ook nog bij bedenkt dat er gaten van een halve meter in het wegdek zitten, dan vraag ik je. Dat wordt een boete, zegt de agente, een robuuste figuur van ongeveer 120 kilo. Zij kijkt op het dashboard en ziet een rol met posters. Wat is dat? Posters, zegt de chauffeur. Geef mij er een. Nee, zegt hij en dan word ze kwaad. De chauffeur geeft dan maar een poster en ze gaat er gelijk mee vandoor. Hoe bedoel je, corruptie? In de namiddag heb ik nog wat foto’s genomen en de videocamera’s aan een voetbalclub gegeven. Op het laatste moment heb ik nog een opdracht gegeven om een waterput te laten graven met de hand. Elija heeft daar de leiding over. Het duurt ongeveer een maand. Hij zal ons op de hoogte houden met foto’s.’ Eindconclusie ‘Ondanks alle gekke en nare dingen en corruptie die in dit soort landen bestaan, denken wij toch dat er wel een taak is weggelegd voor de rijke landen en individuen. Water is een eerste behoefte en dat is zeker gelukt met de pomp. De spulletjes voor het ziekenhuisje waren meer dan welkom. Het voetbaltoernooi met als prijs de geiten was een groot succes, eten is altijd welkom. Het is bovendien ook een sociaal gebeuren....’
 

Opbrengst 'Holland bakt voor Kenia' overhandigd.

 

LA NUCÍA. Onder het toeziend oog van consul Eric Durieux werd afgelopen woensdag op het consulaat een cheque van 650 euro overhandigd aan Willem van der Linde. Het geld is bestemd voor projecten in Kenia en afkomstig van een inzamelingsactie door Grupo Holandeses uit Javea. Willem van der Linde is initiatiefnemer van rechtstreekse hulp aan de bevolking van dorpjes in Kenia. Het bedrag werd bijeen gebracht door een puur Nederlandse actie. Er werden onlangs op het Festival Internacional Javea, waar 25 landen aan meededen, honderden poffertjes gebakken en verkocht. 'We deden het met een team van 14 vrijwilligers, dat moest wel want na twee en een half uur boven die hete plaat was je kapot. Maar ze stonden in de rij, vooral de Spanjaarden die er als 'postre' van smullen. Elk jaar doen we trouwens iets voor een goed doel met Grupo Holandes', vertelt Jan op 't Holt namens de groep. Willem van der Linde had wel te doen met de poffertjesbakkers: 'Doe het maar eens na, in die hitte als vrijwilliger drie dagen lang boven een gloeiend hete bakplaat staan in een klein kraampje'. 
Om het goede doel te onderstrepen werden de poffertjes verkocht onder de noemer 'Holland bakt voor Kenia'. Het is niet voor het eerst dat er vanuit de Nederlandse gemeenschap in Spanje kleinschalige hulp wordt geboden. Al vanaf 2005 voelt Willem van der Linde zich betrokken bij Kenia, nadat hij tijdens een vakantie in dat land had gezien wat hij allemaal zou kunnen doen via rechtstreekse hulp aan de dorpsbevolking. Zo werd een noodlijdende voetbalclub, met sponsorhulp van FC Oranje, voorzien van shirtjes, doelnetten, ballen en oefenmateriaal, er werd een speciale rolstoel geregeld voor een gehandicapte en er is een pomp voor schoon drinkwater gekomen in het Junju, 70 kilometer van de hoofdstad Mombassa. Onder de noemer 'Water voor Kenia' wordt momenteel geld bijeen gebracht voor nog een pomp en een goedwerkend toilet in het 50 inwoners tellende gehucht. Willem: 'Ik heb gezien dat vrouwen pas 's avonds als het donker is hun behoefte durven doen en dan een stukje het oerwoud inlopen. Maar het is niet de eerste keer dat ze dan worden aangerand of aangevallen. Met een 'echt' toilet in het dorp is dat probleem opgelost. De kracht van deze hulp is dat er helemaal niets aan de strijkstok blijft hangen en we met betrekkelijk weinig geld veel kunnen bereiken', aldus de enthousiaste kachelspecialist. Consul Durieux staat helemaal achter het initiatief en zei onlangs over het project: 'Het gaat niet om heel veel geld en met de duizenden Nederlanders aan de Costa Blanca moet zoiets lukken!'
 
                              Copyright © 2010  www.h2okenya.com  Alle rechten voorbehouden   TOP